Rolls Royce: Reliability making a legend/ΑΙΩΝ1922: Centuries making an old tradition

Η Rolls Royce είναι μια εταιρεία πολυτελών αυτοκινήτων που εξελίχθηκε σε πραγματικό θρύλο. Αφορμή για την συγκρότησή της, υπήρξε μια συνάντηση για γεύμα στο Μάντσεστερ το 1904, μεταξύ του Henry Royce (1863-1933) ενός αυτοδίδακτου μηχανικού, χαμηλής καταγωγής και του Charles Royce (1875-1910) ενός γνήσιου αριστοκράτη πωλητή αυτοκινήτων, μέσω ενός κοινού φίλου, του Henry Edmunds. Πολύ γρήγορα, ύστερα από την κοινωνική φιλία που αναπτύχθηκε μεταξύ τους, αντιλήφθηκαν και τελικά συμφώνησαν ότι ο Royce θα μπορούσε να κατασκευάσει αυτοκίνητα πολυτελείας, των οποίων την πώληση, θα αναλάμβανε αποκλειστικά ως αντιπρόσωπος ο Rolls,κάτω από την επωνυμία Rolls Royce. Τότε ήταν που ο Rolls, είχε εντυπωσιαστεί αμέσως με το δικίλυνδρο 10Hp αυτοκίνητο του Royce.

To 1906 o συνεταιρισμός επισημοποιήθηκε με το αντίστοιχο “registration” και την ίδρυση της ετιαρείας Rolls Royce Ltd. Η εταιρεία απέκτησε πολύ σύντομα σημαντική φήμη στα “μηχανολογικά” δημιουργώντας τα πρώτα πολυτελή αυτοκίντητα 10Hp, που λίγο αργότερα τα εξέλιξαν σε 15Hp, 20Hp και 30Hp. Χρονικά λίγο νωρίτερα και πριν την συνάντησή τους, ο Royce είχε απογοητευτεί από την εισαγωγή από Γαλλία ενός Decauville και έτσι κατασκεύασε το δικό του των 10Hp. Εδώ πρέπει να υπενθυμίσουμε, ότι ο Henry Royce στα μόλις 20 του χρόνια το 1884 είχε ιδρύσει, όντας εξαιρετικά τελειομανής τεχνική επιχείρηση, συνδυάζοντας έξυπνα και πρωτοποριακά για την εποχή την ηλεκτρολογία και μηχανολογία στα αυτοκίνητα.

Αντίστοιχα ο Rolls ήταν ένας πρωτοπόρος και στην Αεροπορία, αλλά κυρίως έχοντας έμφυτο ταλέντο και οξύνοια στις επιχειρήσεις, έγινε ένας εξαιρετικά πετυχημένος πωλητής αυτοκινήτων. Το 1907 ο Royce κατασκεύασε το 40/50Hp που λίγο αργότερα το ονόμασε Silver Ghost. Το αθότυβο και αξιόπιστο Silver Ghost κέρδισε γρήγορα τον τίτλο “το καλύτερο αυτοκίνητο στον κόσμο”,μια φράση που μέχρι σήμερα είναι ενσωματωμένη με το brand name Rolls Royce. Ο Charles Rolls, ένας ενθουσιώδης και τολμηρός αεροπόρος, ήταν μανιακός με το πάθος του να πετάει. Βέβαια, το πάθος του αυτό το πλήρωσε, όντας ο πρώτος Βρετανός που σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα το 1910 στα 32 του χρόνια και δεν πρόλαβε την ανάπτυξη της παραγωγής κινητήρων αεροπλάνων από την εταιρεία τους. Αυτό έγινε, ύστερα από κυβερνητική πρόσκληση και πίεση κατά την διάρκεια του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου, οπότε η Rolls Royce ξεκίνησε να παράγει μηχανές αεροπλάνων, αρχίζοντας με τον “Eagle Engine” το 1915.

Τελικά γύρω στο 1920 η παραγωγή κινητήρων αεροπλάνων ήταν πολύ μεγαλύτερη από εκείνη των αυτοκινήτων. Ο Royce σχεδίασε τελευταία τον “merlin engine”, που χρησιμοποίησαν πολλά από τα πιο σημαντικά συμμαχικά αεροπλάνα, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, συμπεριλαμβάνοντας τα Supermarine Spitfire, Hawker και Hurricane και τα Avro Bomber. Εντωμεταξύ το 1931 η Rolls Royceεξαγόρασε την εταιρεία Bentley και την ανέπτυξε τεχνολογικά σε κοινή πλατφόρμα με την RR για πολλά χρόνια. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η RR ήταν από τις πλέον υπολογίσιμες βιομηχανίες κινητήρων αεροπλάνων στον κόσμο. Και βέβαια στα αυτοκίνητα και στα δύο brands υπήρξαν πολλές εκδόσεις, που επιβεβαίωναν την αρχική ότι “το RR είναι το καλύτερο αυτοκίνητο στον κόσμο”. Αυτό το πετύχαιναν γιατί κάθε ανταλλακτικό που παρήγαγαν ένα προς ένα πέρναγε από εξονυχιστικό έλεγχο πριν τοποθετηθεί, ενώ τα όποια δεν ήταν απόλυτα και σχολαστικά αξιόπιστα πετιώνταν ως άχρηστα. Έτσι έγινε μύθος η RR. Μετά από μια οικονομική κρίση, ο κλάδος αυτοκινήτων στις προηγούμενες δεκαετίες, πουλήθηκε η Rolls Royce στην BMW και η Bentley στην Volkswagen.

Από την άλλη ο ΑΙΩΝ1922 με τις ρίζες του χαμένες στο Βυζάντιο, βρέθηκε αναγκαστικά στις πρώτες δεκαετίες του 18ου αιώνα να παράγει χειροποίητα χαλιά χωρίς προηγούμενη παραγγελία, κάτι που ήταν κυριολεκτικά “επανάσταση” για την εποχή. Τότε δεν υπήρχαν, όπως σήμερα, αποθηκευμένα έτοιμα εμπορεύματα προς πώληση. Η υποχρεωτική αναγκαιότητα παραγωγής χειροποίητων χαλιών, προέκυψε όταν το αντικείμενο της δουλειάς τους, η πώληση των μαλλιών των αιγοπροβάτων εμφάνισε μια σοβαρή κρίση, εμποδίζοντας την διάθεσή τους, που επαναλήφθηκε για δύο χρόνια, δημιουργώντας μεγάλα αδιάθετα αποθέματα. Τα μαλλιάπου αποκτούσαν ήταν η αντιπαροχή για την δωρεάν βοσκή αιγοπροβάτων στις μεγάλες αλλά άγονες εκτάσεις που κατείχαν. Η χρησιμότητα του μαλλιού ως ζωικού υλικού έχει μια συγκεκριμένη διάρκεια, που μετά από αυτήν είναι εντελώς άχρηστο. Έτσι, προκειμένου να μην αχρηστευτούν τα αποθέματα, τόλμησαν την περαιτέρω επεξεργασία τους.

Τότε, με την βοήθεια συγγενών και φίλων δημιουργήθηκε οικοτεχνία νημάτων και λίγο αργότερα κιλιμιών και χαλιών. Η συμπτωματική επίσκεψη ενός Γάλλου ενδιαφερόμενου για τα χειροποίητα χαλιά υπήρξε η αφετηρία για ανάπτυξη σοβαρών εξαγωγών προς την Ευρώπη. Την ανάπτυξη των εξαγωγών ακολούθησε για δευκόλυνσή τους, η ίδρυση αποθηκών σε Τεργέστη, Νάπολι και Μασσαλία. Αργότερα στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, η επιχείρηση μεγάλωσε, πλαισιώνοντας τις πωλήσεις από χαλιά παραγωγής τους με αντίστοιχες αγορές συνολικών ποσοτήτων από την Δαμασκό, που πληρώνονταν αντί χρημάτων με κασμίρια που εισήγαγαν από την Ευρώπη. Πρακτικά, χωρίς να το αντιλαμβάνονται είχαν καταλήξει σε μια εκπληκτική για την εποχή “πολλαπλή εμπορευματική μόχλευση”. Τότε η Δαμασκός, αφετηρία των καραβανιών για τη Μέκκα και το Χάτζ  ήταν η “Μητρόπολη” του χειροποίητου χαλιού το οποίο αποτελούσε ανταλλάξιμο “νόμισμα” για τα έξοδα του προσκυνήματος. Οι προσκυνητές από όλες τις φυλές, που όλες ασχολούνταν με την ταπητουργία,έφερναν μαζί τους τα χαλιά που είχαν φτιάξει και τα παρέδιδαν στους εκεί εμπόρους με αντάλλαγμα το ταξίδι στη Μέκκα. Και βέβαια ο Κυριάκος Αργυρόπουλος (1843-1914), πέρα από τα χαλιά, ασχολήθηκε με το γενικό εμπόριο σε όλες τις παράλιες πόλεις του Εύξεινου Πόντου. Επιπλέον, ανέπτυξε θεαματικά με την βοήθεια του πεθερού του Γιάννη Ενεπέκογλου, (ο οποίος διαχειριζόνταν αποκλειστικά και συνολικά το διαμετακομιστικό εμπόριο Περσίας με το λιμάνι της Τραπεζούντας), που του έδωσε την δυνατότητα διάθεσης στην Ευρώπη σχεδόν όλων των παραγομένων στην Περσία χαλιών, που προωθούσε με πλοία στις αποθήκες του στην Τεργέστη, Νάπολι και Μασσαλία.

Έτσι, ο Κυριάκος Αργυρόπουλος για μια μεγάλη χρονική περίοδο υπήρξε αδιαφιλονίκητα ο μεγαλύτερος παραγωγός και εξαγωγέας χειροποίητων χαλιών στην Ευρώπη. Δυστυχώς, ο ξαφνικός θάνατος στα 18 του χρόνια του πρωτότοκου γιού του Ρωμανού από ατύχημαμε άλογο, ενώ τον προόριζε για διάδοχο στην επιχείρηση, ανέκοψε κάθε περαιτέρω ανάπτυξη, λόγω των ψυχολογικών και ψυχικών προβλημάτων που προκλήθηκαν και τον έθεσαν ουσιαστικά “εκτός μάχης”. Έκτοτε, ανέλαβαν την επιχείρηση η γυναίκα του, η μητέρα του και ο μικρότερος γιός του Γιάννης, αλλά με περιορισμένα μεγέθη μέχρι την Μικρασιατική Καταστροφή. Ο Γιάννης Αργυρόπουλος ένα μήνα περίπου πριν από την Μικρασιαστική Καταστροφή κατηγορήθηκε και τελικά εκτελέστηκε από τους Τούρκους για κατασκοπεία. Αιτία ήταν οι συχνές συναντήσεις του στο Μόντε Κάρλο με τον φίλο του πατέρα του, τον Βασίλη Ζαχάρωφ, τον τότε μεγαλύτερο έμπορο όπλων στον κόσμο. Ο Ζαχάρωφ είχε ευεργετηθεί και ήταν πολύ υποχρεωμένος στον Κυριάκο πατέρα του Γιάννη, η θεωρητική και γενικότερη βοήθεια του οποίου αποτέλεσε ουσιαστικά την οικονομική βάση για τηνγρήγορη και αλματώδη διεθνή ανέλιξή του.

Τελικά η χήρα του Γιάννη η Θεολογία κατάφερε να μεταφέρει κατά την ανταλλαλή των πληθυσμών σημαντικά εμπορεύματα λαθραία μέσα στα πολλά στρώματα της οικογένειας, που αποτέλεσαν το αρχικό μετοχικό κεφάλαιο που συγκρότησε τα χειροποίητα χαλιά ΑΙΩΝ1922. Ωστόσο, το σημαντικότερο από το μετοχικό, το άυλο κεφάλαιο είναι η αξιοπιστία με την παράδοση και για τις δύο εταιρείες, Rolls Royce και ΑΙΩΝ1922. Για τα χειροποίητα χαλιά ΑΙΩΝ1922, ήταν η σχολαστική επιλογή και επιπλέον ότι έπρεπε πριν την διάθεση να ελέγχουν “ένα προς ένα” κάθε χειροποίητο χαλί, όπως ακριβώς αντίστοιχα η Rolls Royce επέβαλε τον ίδιο σχολαστικό έλεγχο σε κάθε ανταλλακτικό που θα χρησιμοποιούνταν σε αυτοκίνητα ή αεροπλάνα. Αυτός ο εξονυχιστικός, ποιοτικός έλεγχος, αποτελεί την κοινή πορεία, ανεξάρτητα από τα εντελώς διαφορετικά οικονομικά μεγέθη των δύο εταιρειών, που παρ’ όλα αυτά ταυτίζονται απόλυτα σε σχέση με την αξιοπιστία και την παράδοση, που εκπέμπουν. Τελικά, σαφώς έχει σημασία τα μέγεθος και η διεθνής φήμη, αλλά θα πρέπει να “μετράει” και ο υποχρεωτικός σεβασμός στην ικανοποίηση του καταναλωτή και κυρίως οι κοινές ηθικές αρχές και αξίες, που υπερισχύουν και σίγουρα ξεπερνούν τα όποια μεγέθη και την όποια φήμη.